Bugün 20 Ekim 2020 Salı
  • Viyana11 °C
  • Graz10 °C
  • Salzburg8 °C
  • Linz8 °C
  • Innsbruck7 °C
  • IMKB

    %
  • Altın
    484,322
    %0.00
  • Dolar
    7,8800
    %0.08
  • Euro
    9,2849
    %0.62

Hicran DOĞAN / Editorial

12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto
Hicran DOĞAN / Editorial

Nerede bir insan ölse, oralı olur yüreğim!

11 Ağustos 2020 Salı 00:49

Ahmet Arif’in dediği gibi,

„Nerede bir insan ölse, oralı olur yüreğim.

Olmalı zaten olmazsa insan olmaz yüreğim“

Dünyayı bir anda etkisi altına alan korona başta olmak üzere, yaşadığımız doğal felaketlerde dünyaya bir tık öteki perspektiften bakabilsek.

Yaşanan acılar

Son zamanlarda korona, dünyadan yaklaşık 700 bin kişinin yaşamını aldı götürdü..

Hele Lübnan’da yaşanan felaket..

Sınır komşumuz olan Çek Cumhuriyeti’ndeki yangında 11’nci kattan atlayan 5 kişi. Toplam bilanço 3’ü çocuk 11 can..

Sosyal medya popülistliğini bir kenara bırakıp, acıları hissetmeyi.. İnsan olabilmeyi becerebilsek.

Keşke hepimiz yüreğimizde hissedebilsek.

Sadece sosyal medyanızda popüler kişilerin altına ben de buradayım diye kendini göstermek için „Allah Rahmet Eylesin. Mekanı Cennet Olsun“ yorumları yazarak, ya da ölen kişiyi tanımadığı halde sosyal medyadan bir resim alıp, sanki kendi akrabası gibi paylaşmamız yok mu!

Bizim örf ve adetlerimize baktığımız zaman, bir mahallede bir kişi vefat ettiği zaman 40 gün TV açılmazdı.. Acılı ailenin evindeki resimlerin üzeri örtülürdü.

Cenaze evine Allah ne verdiyse yemek götürülürdü.

Şimdiki cenazelerde bugünkü menüde ne var acaba diye gidenler biliyorum.

Eskiden cenaze evine ziyarete gelinirdi.

Cenazenin bulunduğu evde dualar okunurdu.

Her şeyi abartmayı becerdiğimiz gibi, nikah yemeği, sünnet düğünü, nişan töreni, baby shower.. Şu an aklıma gelmeyen daha neler neler..

Şimdi düğün yapılır gibi, salonlarda toplu cenaze yemekleri veriliyor.

Yakında biz de “gavur” dediklerimiz gibi, elimize şarap alıp, ölüyü nasıl bilirdiniz diye hoca sorduğunda hepimiz bir hikaye anlatmaya kalkmayalım!

Ama korkarım ki bu gidişle, benim neslin olmasa bile torunlarımızın cenazesini öyle kaldıracaklar..

Her neyse benim konum bu değil.

Benim esas anlatmak istediğim,

Popülist olmayan insan vefat ettiği zaman neden düşünmüyoruz. Neden “insan” diye üzülmüyoruz.

Yaptığımız haberlerde bile 1 ölü yazsak ilk yorum Türk’mü? Diye geliyor.

Hayır Türk değil!

İnsan..

Keşke artık şu çok bilmişliği bırakabilsek.

Vefat edenleri hesabıyla, ailesini kederiyle baş başa bıraksak.

Ve ölen kim olursa olsun din, dil, ırk, ayrımı yapmadan “Nerede bir insan ölse, oralı olabilsek”

 

 

Bu yazı toplam 962 defa okunmuştur.
Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
EDİTÖRÜN SEÇTİKLERİ
Tüm Hakları Saklıdır © 2017 Son Nokta | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : +43 660 8358268 / Faks : | Yazılım: CM Bilişim - Tasarım: INVIVA